« آينگي دل ما »<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

از خويش رانده ايم ، دلي را كه دل نبود

در خون نشانده ايم ، دلي را كه دل نبود

يك چشم در شكست دل ما عزا نداشت

ما نيز رانده ايم ، دلي را كه دل نبود

آتشفشان سينه ، تباني پذير بود !

بنيان تكانده ايم ، دلي را كه دل نبود

با سوز سردي غم و تفّ تب فراق

در خود شكانده ايم ، دلي را كه دل نبود

از شرم روسياهي مان پيش روي دوست

آتش كشانده ايم ، دلي را كه دل نبود

آنسان كه آفتاب ز شب پرده مي درد

پرده درانده ايم ، دلي را كه دل نبود

از بس كه برق آينه ها را نديده ايم !

آيينه خوانده ايم ، دلي را كه دل نبود !

كرم درخت از خود او بود ، اي دريغ !

ما نيز مانده ايم ؛ دلي را كه دل نبود !

           ( واله ي بجنوردي )

             1375 - آشخانه

 

/ 0 نظر / 5 بازدید