( فقر و . . . )

 با سلام دوباره به همه دوستان و همراهان

سرانجام با دو غزل تازه از کارهای خودم به روز شدم

از نقد و نظر يادتون نره لطفن !

[ غزل شماره ي 3 ]<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

جوري اتو كشيده ، شاداب ، شيك ، ناز ،

از راه مي رسي ! كه نگاهت كنند باز

 

از زير روسريّ تو ، هي موج ، پشت موج

دل هاي بي شماري ، در سوز ، در گداز

 

اين جا چه چشم ها كه حريص چشيدنند !

گنجشك كوچك تو ، تپش ؛ چشم هاي بــــاز

 

گلگونه هاي گونه ي تو گريه مي كنند ،

در رقص ؛ ازدحام نگاه و هجوم جاز

 

شليك يك كلام و ؛ ... تو تا مرگ مي روي

زخميّ من ! هنوز نفس هست تا گراز !

 

گفتي : نديده سفره ي تو نانِ ... ؛ [ پوزخند ! ]

هرگز نخوانده اند تو را ، اي تمام راز !

 

طرز نگاه هاي همه ،‌ يك دروغ داشت !

از جنس تلخ قصّه ي محمود با ايــــــاز

 

<?xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />                                   

 

وقتي چشيد طعم تو را و پسند شد !

... يك آگهيّ ترحيم ، ... يك نـــــام ، : ( سرو نـــــاز ) .

 

واله ي بجنوردي

مشهد- اردي بهشت84

 

/ 2 نظر / 7 بازدید
آرش شفاعي

سلام...کمی مستقل تر به شعر وبه زبان بينديش ...ردپای اطوار روزگار در شعرت مشهود است

عاطفه

سلام / خوب منم با آرش موافقم /که زبان شعر رو به کهنگی رفته /با شعرای خوب ببينمت /يا علی